Бөтә яңылыҡтар

Әхмәр Ғүмәр-Үтәбай. Мең дә бер күҙәтеүем. 208-СЕ КҮҘӘТЕҮЕМ: “ЕР АЛДАНДЫ...”

Рауил Бикбаевтың 50 йәшлек юбилейында ҡәләмдәшем Рәмил Ҡолдәүләт: “Рәми ағай беҙгә рухи әсәй булһа, һеҙ беҙгә рухи атай һымаҡ”,– тип әйткәйне. Эйе, беҙҙе, ул быуын ижадсыларының барыһын дә ижадҡа әйҙәүсе, тәүге китаптарҙы сығарыуҙа ярҙам ҡулы һуҙыусы, фатиха биреүсе кеше Рауил ағай булды. Яҙыусылар союзында бергә эшләргә насип булды. Һәр яҡтан да камил кеше булмай, әммә мине ундағы иң һоҡландырған сифат бер кеше хаҡында ла (хатта ки ул кеше үҙенә ҡарата кире мөнәсәбәттә булған осраҡта ла!) насар һүҙ һөйләмәүе булды. Тап шуның өсөн дә кешеләр һәр ваҡыт уға тартылып торҙо ла.

Вафатынан бер нисә көн алда, ныҡлап ауырып, хәтере тарҡала башлағас, ул миңә шылтыратып: “Рәшит Солтангәрәй шунда күренмәйме?”– тип һорағайны. Донъялыҡта бер һүҙ ҙә юҡҡа әйтелмәй, тиҙәр. Күрәһең, әруахтар иленә әҙерләнеүе шул булғандыр. Шиғырымды Рауил Бикбаевтың рухына бағышлайым.


Иркәләтмәй быйылғы яҙ,
Һыуығы ала өтөп.
Ахырыһы ҡыш ашыҡмай,
Кемделер ала көтөп.


Ахырыһы ер һалҡыны
Кемделер көтөп торған.
Йәмле йәйҙәр етһен өсөн
Кешенән һорай ҡорбан.


Ахырыһы ергә кәрәк
Ҡайнар йөрәкле шағир.
Ул тейештер йылытырға
Йәненән усаҡ яғып.


...Быйылғы яҙ шағир йәне
Күктәр менән тоташты.
Ахырыһы ер алданды
Уптым, тиеп ҡояшты.